انتخابات |
2018-05-07

مشارکت اندک در انتخابات مجلس لبنان

ششم ماه مه پس از اتمام زمان اولین انتخابات مجلس پس از 9 سال، مقامات لبنان آراء را در یک حوزه رای گیری در بیروت می شمارند. [انور عمرو/خبرگزاری فرانسه]

صندوق های رای انتخابات مجلس لبنان در روز یکشنبه (6 مه) با مشارکت کمتر از نیمی از ثبت نام کنندگان بسته شد.

به گفته نهاد المشنوق، وزیر کشور با سرزنش کردن افرادی که در انتخابات شرکت نکردند، در کنفرانس خبری که نزدیک نیمه شب در پایان یک روز طولانی برگزار شد، میزان مشارکت را 49.2 درصد اعلام کرد.

وی گفت: «شهروندانی که رای نداده اند نمی توانند نسبت به اتفاقات آینده شکایتی داشته باشند. به آنها فرصت رای داده شده بود اما از آن استفاده نکردند.»

ششم ماه مه یک لبنانی رای خود را در صندوق اولین انتخابات مجلس پس از 9 سال در شهر ساحلی جبیل می اندازد. [ژوزف عید/خبرگزاری فرانسه]

این مشارکت کم حتی با وجود افرادی که به سن رای رسیده اند یا تحت قانون جدید شایسته رای دادن تشخیص داده شده اند ثبت شده است.

المشنوق گفت: «گیرهای اجرایی قانون جدید در تعداد تماس های واصله در اتاق عملیات با 7000 تلفن دریافتی درباره مسائل و 90 تلگرام درباره درگیری امنیتی منعکس شده است.»

«در سال 2009 تعداد کل تماس ها 4500 بود.»

مسائل متعدد اجرایی در این انتخابات -- بعد از 9 سال -- ثبت و در برخی حوزه ها رای گیری معلق شد، از جمله در شویفات، اما به طور کلی تخلفات کم بود و حادثه عمده ای رخ نداد.

المشنوق گفت: «قانون جدید بود و رای دهندگان و مسئولان حوزه های رای گیری با آن آشنایی نداشتند. عملیات رای گیری بسیار کند بود.»

نتایج رسمی دوشنبه منتشر شد

نتایج رسمی انتخابات قرار بود دوشنبه ظهر منتشر شود.

نتایج اولیه نشان می دهد که ائتلاف حزب سوسیالیست پیشرو و نیروهای لبنان در برخی مناطق پیشتاز هستند و جنبش آزاد میهن پرستانه در برخی مناطق جدید نفوذ کرده از جمله بترون، زحله، عکار و ناحیه یک بیروت.

با این حال جنبش آزاد میهن پرستانه در مناطق دیگری نظیر کسروان، جبیل، بعبدا و جزین بازنده بوده و در آنها نبیه بری رئیس مجلس برنده شد و کرسی جزین را که در سال 2009 از دست داده بود دوباره بدست آورد.

حزب الله و امل تمام 27 کرسی شیعه از جمله در بیروت، جنوب، دره بقاع و زحله را بدست آوردند.

نیروهای لبنان کرسی مارونیت در منطقه هرمل بعلبک را بدست آورد و جنبش آینده کرسی سنی را در این ناحیه برنده شد.

در ناحیه دوم بیروت جنبش «آینده» سعد حریری یک کرسی سنی و یک کرسی شیعه را از دست داد. همچنین نمایندگی این جنبش در طرابلس، صیدا و بقاع غربی نیز کاهش یافت.

در ناحیه یک بیروت، نامزدهای مستقل از جنبش جامعه مدنی توانستند در لیست های رقیب نفوذ کنند.

اولین انتخابات از 2009

این اولین بار از سال 2009 بود که لبنان انتخابات مجلس برگزار کرد.

انتخابات در 15 ناحیه برگزار شد. طبق لیست های انتخاباتی تعداد کل رای دهندگان ثبت شده در تمام مناطق 3.7 میلیون نفر بوده است.

77 لیست انتخاباتی متشکل از 597 نامزد از جمله 86 زن بوده است.

به گفته ناظران انتخابات و قانون انتخابات نسبی لیست محور، این انتخابات اندازه واقعی بلوک ها را نشان داد. برخی از آنها تحت قانون قبلی انتخابات بیش از حد بزرگ شده و برخی کوچک نشان داده شده بودند.

طنز انتخاباتی این بود که بسیاری از احزاب در برخی مناطق ائتلاف کرده بودند و در مناطق دیگر با هم رقابت می کردند.

به عنوان مثال جنبش آزاد میهن پرستانه در بترون، کوره، زحله و ناحیه یک بیروت با جنبش آینده ائتلاف کرد اما در صیدا-زهرانی، ناحیه دوم بیروت و عکار رقابت می کردند.

جنبش آزاد میهن پرستانه با حزب الله و امل در ناحیه دوم بیروت و بقاع غربی ائتلاف کرد اما در جزین-صیدا، زهرانی-صور، مرجعون-حاصبیا و جبیل با آنها رقابت کرد.

«امید را ممکن کردیم»

به رغم مشارکت ناامید کننده، قانون جدید انتخابات که به احزاب کوچک تر اجازه مشارکت می دهد به لیست جامعه مدنی کمک کرد تا به مجلس راه یابند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، حداقل یکی از دو زن این جنبش انتظار می رفت به مجلس راه یابد. آنها وعده داده بودند که کارزار پرحرارت خود را علیه سلسله های سیاسی که آنها را متهم به ناشایستگی، خودپرستی و فاسد می کنند بسط دهند.

الکساندر سلحه، داوطلب 30 ساله لیست جامعه مدنی «کلنا وطنی» یکشنبه بعد از رای گیری در کافه ای با دیگر هواداران جمع شد و گفت، مهمترین چیز گذاشتن قدم در راه بود.

او گفت: «ما به 2022 امید داریم و واقعا اعتقاد داریم که تغییر شروع شده. اگر امروز یک یا دو (کرسی) بگیریم، چهار سال بعد 10 تا (کرسی) خواهیم داشت. ما امید را ممکن کردیم.»

آیا این مقاله را می پسندید؟

Al icons no 2
* به معنی فیلد ضروری است
Captcha

Di blue bubble 1 نظر

جميل القادري | 2018-05-20

این یک قانون انتخاباتی نامناسب است. این تبلور کامل فرقه‌گرایی است.

پاسخ دهید